تنهائي جاي پايش را عميق تر
و ماندن در اين غربت
لحظه هاي غرق در مرداب را
شدت بخشيده
و ماندن در اين غربت
لحظه هاي غرق در مرداب را
شدت بخشيده
مانند شاخه اي خشک شکننده
و چون عمر يک حباب
لحظه هاي شيرين،
کوتاه
کوره راه خوشبختي، تاريک و متروک
زمان در تسخير پائيز
و من
من
همچنان در انتظار بهار ....

