تبليغاتX
منم تنهاترین تنهای تنهاییها - جای پای تنهایی
تنهائي جاي پايش را عميق تر
و ماندن در اين غربت
لحظه هاي غرق در مرداب را
شدت بخشيده

مانند شاخه اي خشک شکننده
و چون عمر يک حباب
لحظه هاي شيرين،

                       کوتاه

کوره راه خوشبختي، تاريک و متروک
زمان در تسخير پائيز
و من

        من  

              همچنان در انتظار بهار ....
 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت 10:33 بعد از ظهر توسط آ میرز جواد آقا |