نه هست های ما چونند که بایدند و نه باید ها
مثل همیشه
آخر حرفم و حرف آخرم را
با بغض می خوانم
عمریست تنهایی های کوچک و بزرگ خود را
در دل ذخیره می کنم
و با خود می گویم باشد برای روز مبادا
اما در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا
نیست
آن روز هر چه باشد
روزیست شبیه دیروز
روزیست شبیه فردا
روزیست درست مثل همین روزهای ما
اما کسی چه می داند
شاید
امروز نیز روز مبادا باشد
اما برای من
هر روز بی تو
روز مباداست . . .
