۴ روزی  رفتم جایی به نام مازیچال ( از ییلاقات عباس آباد و کلاردشت )

 که واقعا معرکه بود !

تو اون حال هوا از اولش تا آخرش همش شعری از سهراب

 تو ذهنم بود که براتون می نویسم !

راستی چند تا عکس از مازیچال هم گذاشتم براتون !!!

دشت هایی چه فراخ
کوه هایی چه بلند
 در گلستانه چه بوی علفی می آمد؟
من دراین آبادی پی چیزی می گشتم
پی خوابی شاید
پی نوری ‚ ریگی ‚ لبخندی
 پشت تبریزی ها
 غفلت پاکی بود که صدایم می زد
پای نی زاری ماندم باد می آمد گوش دادم
چه کسی با من حرف می زد ؟
 سوسماری لغزید
 راه افتادم
یونجه زاری سر راه
 بعد جالیز خیار ‚ بوته های گل رنگ
 و فراموشی خاک
لب آبی
گیوه ها را کندم و نشستم پاها در آب
من چه سبزم امروز
 و چه اندازه تنم هوشیار است
نکند اندوهی ‚ سر رسد از پس کوه
 چه کسی پشت درختان است ؟
هیچ می چرد گاوی در کرد
ظهر تابستان است
سایه ها می دانند که چه تابستانی است
 سایه هایی بی لک
 گوشه ای روشن و پاک
کودکان احساس! جای بازی اینجاست
زندگی خالی نیست
 مهربانی هست سیب هست ایمان هست
آری تا شقایق هست زندگی باید کرد
در دل من چیزی است مثل یک بیشه نور مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می خواهد
بدوم تاته دشت بروم تا سر کوه
دورها آوایی است که مرا می خواند

                                        مرا می خواند . . .

            تنها

                 میان مقبره ها راه میروم

تا شاید

         شاید

            مسیر زیستنم را عوض کنم !!

-------------------------------

پ . ن : میگن ۳۰/۳ تولدمه ! نمیدونم والا !

حدود ۳  هفته قبل به دعوت سازمان ملی جوانان استان اصفهان

رفتیم کاشان .

با اینکه از صبح تا شب همش خوش گذشت اما

بهترین لحضه وقتی بود که رسیدیم سر خاک سهراب و واقعا چه لحضه ای بود .

۲ تا چیز خیلی برام جالب و قشنگ بود . یکی شعری که روی سنگ قبرش حک شده بود :

به سراغ من اگر می آیید  نرم و آهسته بیایید

                     مبادا که ترک بردارد 

                                        چینی نازک تنهایی من

و دومی شعری بود که چند قدمی خاک سهراب نوشته شده بود :

دوست می رود تا با سایه اش تنها بمانیم

                                               سایه را دریابیم

                                                              تنهایی خود زیباست !!!   

کاش می شد تنهاییم را

                     به دست پیچکی بسپارم

                                           تا به هر کجا که می خواهد  سر بکشد !!!

پ . ن :«چقدر دعا کردیم برای آمدن باران  غافل از آن دل که بارانی بود»

سال نو مبارک